میوه ای می چیند

       می گذارد در سبد خویش

                 نامش حک شده

                        اما نا خواناست

        شاید رهگذری باشد

               گذر کرده از آبتنی دیروز ...

       یک جنگجوی پیر

             با برگ زرد سپر ساخت

                 با شاخه ی شکسته گل  شمشیر !

 گل امید تو را میشکند 

 ریشه ی عشق تو را میگیرد

  انقدر دور خودش میپیچد

تا که غافل شود و

        پخش زمینی کندت که زمانی همه ی شوق وجودش

                                            بوده عطر پاک نفس یاس دلت

                                      شاعر : زهرا تامینی