از پنجره ی بسته به من می نگرد

           زندگی از دم در

                       قصد رفتن دارد

    غلط زدن درسراشیبی تقدیر زمان است

                                               بی شک

   که قلبت چون سنگ

           سخت و زخمی شود از

                         سائیده شدن بر آن همه سنگ بی روح

    لذت تنها بوسه یک لحظه ای زود گذر

                          بر لب برکه تنهایی هاست