می توان نیست شد و هیچ ندید  جز دو نقطه سیاه!

         می توان خود را دید لحظه های غریب را حس کرد

  و در آن مرز غریبانه چه شیرین جان داد .

      از غم عشق چه می باید کرد ؟

            من نمی دانم هیچ  تو بگو تشنه ام   تشنه ترین تشنه ها

    از عطشی می سوزم    تو بگو من نمی دانم هیچ

              از غم عشق چه باید کرد ؟

   هنگامی که خاطره ات را می بوسم

      در می یابم دیری ست که مرده ام

        چرا که لبان خود را از پیشانی خاطره ی تو سرد تر می یابم

       از پیشانی خاطره ی تو

           ای یار !

                  ای شاخه ی جدا مانده ی من !

 اما تعجب شما باید  از پست این وبلاگ باشه ازتون می خواهم برید سری به وبلاگ بهترین دوست من بزنید تا ببینید تو ایران ما که از خبراش بی خبریم چی گذشته .خواهش می کنم به وبلگ حامد به نام دیار من سری بزنید تا بفهمید چه خبره و نظر  چه برای اون چه برای من یادتون نره :

                        http://www.dyarehman.blogfa.com/

             مرثیه ی دردناک من بود

      مرثیه ی دردناک و وحشت تدفین زنده بگوری که منم

                                                          من ...